به گزارش پایگاه خبری تحلیلی باشتنیوز به نقل از «صبح زاگرس»؛ در گذشتهای نه چندان دور، شستوشو، تکفین و تدفین اموات در محیطهای خانگی یا توسط افرادی معتمد در محل انجام میشد. اما با رشد سریع جوامع شهری، این مدل دیگر پاسخگوی نیازها نبود.
بحث غسل و تدفین اموات از صدر اسلام و حتی قبل از آن وجود داشته است، مردم قبلترها اموات خود را در منازل غسل و تدفین میکردند، با گذشت زمان و ایجاد غسّالخانه در مساجد اموات در مسجد همان محل سکونت خود غسل و تدفین میشدند.
رفته رفته مسئولیت صفر تا صد کار مردگان و رهسپارشدنشان به خانه ابدی به دست سازمان آرامستانهای شهرداریها افتاد و به همین منظور زیرساختهای مختلف برای پاسخگوی به نیاز جامعه در این خصوص ایجاد شد تا جایکه امروز با ورود به هر آرامستانی غسّالخانه خواهران و برادران به صورت مجزا ایجاد و افرادی نیز به عنوان غسال رسالت آمادهسازی مردگان برای رهسپاری به خانه ابدی را به عهده گرفتند.
فقدان زیرساختهای متناسب با جمعیت و نیازهای زیستی و معنوی شهروندان در آرامستانها، همواره چالشی برای مدیریت شهری بوده است. در حالی که توسعه فضاهای عمومی اغلب بر پروژههای عمرانی پرزرقوبرق متمرکز است، پروژههایی نظیر «غسّالخانه» که مستقیماً با کرامت انسانی و تسکین آلام مردم در لحظات سخت داغدیدگی سروکار دارند، گاهی از اولویتهای بودجهای دور میماندند.
سالهاست که شهروندان این شهر، هنگام وداع با عزیزانشان، نه تنها با غم از دست دادن، که با رنجی مضاعف نیز دستبهگریبان بودهاند؛ رنجی که از وضعیت تأسفبار غسّالخانه و بیتوجهیهای مکرر به بدیهیترین نیازهای بهداشتی و تکریم متوفیان ناشی میشد.
عمار محمدی در گفتگو با پایگاه خبری تحلیلی «صبح زاگرس» گفت: متاسفانه در طول چند سال گذشته شهروندان باشتی و خانوادههای افراد متوفی از وضعیت غسّالخانه این شهر اصلا رضایت نداشته و به همت بلند ورثه مرحوم حاج امیر اکبری، این مشکل بزرگ برطرف شد و زمینی برای احداث غسّالخانه جدید در آرامستان این شهر اهدا شده است.
شهردار شهرستان باشت بیان کرد: این عمل گامی مهم در پایان دادن به گلایههای شهروندان باشتی خواهد بود، با ساخت این غسّالخانه خیر و برکت آن، باقیات صالحاتی برای اموات و بازماندگان این خیر خواهد بود.
انتهای خبر/